Note: The tonic system has been changed from polytonic tomonotonic. The spelling of the book has not been changed otherwise.Bold words are included in &. Footnotes have been placed at theend of the book.
Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σεμονοτονικό. Η ορθογραφία του βιβλίου κατά τα άλλα παραμένει ως έχει.Λέξεις με έντονους χαρακτήρες περικλείονται σε &. Οιυποσημειώσεις των σελίδων έχουν τεθεί στο τέλος του βιβλίου.

Αφού ο βεζύρης ο Ταλμούχ ετελείωσε την διήγησιν των συμβεβηκότωντου, ο βασιλεύς Βεδρεδήν Λώλος του είπεν· εγώ δεν θαυμάζω πλέον,Ταλμούχ, που εσύ είσαι έτσι μελαγχολικός, επειδή και έχεις δικαίαναιτίαν· μα εις το να μου λες πως κανείς δεν είνε χωρίς θλίψιν, έχειςάδικον μεγάλον και μάλιστα να στοχάζεσαι ότι ανάμεσα, εις όλους τουςανθρώπους δεν θα ευρεθή ένας, που να είνε τελείως ευχαριστημένος,εις αυτό σε βλέπω πως είσαι εις μέγα σφάλμα και χωρίς να σου φέρωάλλους πολλούς εις παράδειγμα, που ζουν χωρίς θλίψιν, είμαι βέβαιοςότι το βασιλόπουλον Σεήφ Μολτούχ, ο αγαπημένος μου, να χαίρεται μίαντελείαν ευτυχίαν. Εγώ δεν ηξεύρω τίποτε, ω βασιλέα μου, απεκρίθη οβεζύρης, μα με όλον τούτο που αυτός φαίνεται πολλά ευτυχής, δενήθελα τολμήσει να σε βεβαιώσω, ότι αυτός βεβαίως θα είνε έτσι. Θέλωνα βεβαιωθώ, επάνω εις τούτο, εφώναξεν ο βασιλεύς, διά να ιδώ τηναλήθειαν, και να σε βγάλω ψεύτην. Και εν τω άμα πού αυτά είπεν,έκραξεν ένα του Οφφικιάλον, και τον επρόσταξεν, να υπάγη να του φέρητο βασιλόπουλον Σεήφ Μολτούχ προς αυτόν.
Δεν απέρασε πολλή ώρα, και ο Μολτούχ ήλθεν έμπροσθεν εις τονβασιλέα, ο οποίος του είπε· Βασιλόπουλο Μολτούχ, κάμε μου την χάριννα μου ειπής, αν είσαι ευχαριστημένος εις την τύχην σου, ή όχι. Αχ,βασιλέα μου, απεκρίθη ο Μολτούχ, το ύψος της βασιλείας σου ημπορείνα καταλάβη αν είμαι ευχαριστημένος ή όχι. Εγώ όντας υποκάτω εις τοσκέπος σου, και γεμάτος από τες χάρες που πάντοτε διαμοιράζεις ειςτου λόγου μου, δεν ημπορώ να είμαι αλλέως, παρά πολλά ευχαριστημένοςεις την τοιαύτην μου τύχην. Εις ετούτο είμαι βέβαιος, απεκρίθη οβασιλεύς· μα η επιθυμία μου είνε να μου ειπής, αν κανένα πράγμα σουσυγχίζει την ευτυχίαν διατί ο βεζύρης μου λέγει, πως κανείς εις τονκόσμον δεν είνε, που να μην έχη κάποιαν θλίψιν, που να συγχίζη τηνανάπαυσίν του· διά τούτο, παρακαλώ σε μίλησε με καθαρότητα καιφανέρωσέ μου τα εσωτερικά σου πάθη. Αυθέντη, λέγει τότε ο ΣεήφΜολτούχ, επειδή και το ύψος της βασιλείας σου με προστάζει ναξεσκεπάσω τα έσω της καρδίας μου, ιδού που της λέγω, ότι με όλες τεςχάρες που λαμβάνω από την βασιλείαν σου, και με όλον τον πλούτον,και τες απόλαυσες, που έχω, γροικώ μίαν τόσην ανησυχίαν, που πολλάανακατώνει την ανάπαυσίν μου· έχω εις την καρδιά ένα σαράκι, που τηντρυπά ακαταπαύστως, και που δι' άκραν δυστυχίαν μου, μου κάνει τοκακόν μου χωρίς ιατρείαν· Ο βασιλεύς της Δαμασκού έμεινε πολλάθαυμασμένος εις το να ακούση να μιλήση με τέτοιον τρόπον οαγαπημένος του, και εστοχάσθη μήπως και αυτουνού του αρπάχθη καμμιάβασιλοπούλα ωσάν του βεζύρη του. Διηγήσου μου το λοιπόν χωρίςάργητα, του λέγει, επειδή και η περιέργειά μου είναι μεγάλη ναακούσω την ιστορίαν σου. Ο Μολτούχ υπήκουσε, και άρχισε να διηγηθήμε τον ακόλουθον τρόπον.
Ηξεύρεις καλώτατα, που εγ