De Beurs lacht
De veldtocht naar België, de blokkade van Lissabon en de inname vanAncona zijn de drie karakteristieke heldendaden waarmee onzeJUSTE-MILIEU-regering naar buitenuit haar kracht, haar wijsheid enhaar heerlijkheid heeft laten gelden; in het binnenland plukte zij aleven roemrijke lauweren, onder de pijlers van het PALAIS ROYAL, en inLyon en Grenoble. Nooit stond Frankrijk lager aangeschreven in hetbuitenland, zelfs niet in de tijd van MADAME DE POMPADOUR of MADAMEDUBARRY. Men kan tegenwoordig wel zien dat er ergere dingen bestaandan een maîtressenbewind. In het BOUDOIR van een galante dame valter nog altijd meer eer te vinden dan aan de COMPTOIR van een bankier.
En de aanhangers van het ministerie – dat is te zeggen, deambtenaren, de bankiers, de gezette burgers en de BOUTIQUIERS – diemaken het alleen maar erger als ze ons weer eens al lachend verzekerendat we met ons allen in de allervreedzaamste toestand leven; dat dethermometer van het volksgeluk – namelijk de koers van destaatspapieren – gestegen is; dat de OPÉRA nog nooit zo gebloeidheeft, en dat we deze winter in Parijs meer bals gezien hebben danooit tevoren. Dat laatste, nu, was werkelijk het geval; die lui hebbendan ook de middelen om bals te geven, en ze dansten daar om te tonenhoe gelukkig Frankrijk wel was; ze dansten voor hun systeem, voor devrede, voor de rust in Europa; ze wilden de beurskoersen de hoogte indansen, ze dansten À LA HAUSSE. Het moet nochtans gezegd worden dattijdens hun luchtsprongen, tijdens hun vrolijkste ENTRECHATS, hetCORPS DIPLOMATIQUE wel eens kwam aandraven met allerlei Jobstijdingenuit België, Spanje, uit Engeland en Italië –– maar zelieten geen ontsteltenis blijken, en dansten vertwijfeld-vrolijkverder. Die mensen dansten voor hun renten, en hoe gematigder zegezind waren, des te vuriger dansten ze: zelfs de dikste endeugdzaamste bankiers waagden zich aan de beruchte Nonnenwals uit"ROBERT LE DIABLE", de beroemde opera van Meyerbeer. Ik erger mijaltijd weer als ik de Beurs betreed, dat mooie marmeren huis, gebouwdin de edelste Griekse stijl, en toegewijd aan het meest waardelozehandeltje. Hier, in die enorme ruimte van de hooggewelfde Beurshal,hier is het, dat het gesjacher met staatspapieren plaats heeft; al dierondstuivende personages met hun doordringend gekrijt: ze deinen heenen weer, als een zee van eigennut, en de bankiers schieten dan uit diewoeste mensengolven als haaien naar voren, en hàppen. Het enemonster verslindt het andere. Boven in de GALERIE kan men zelfsspeculerende Dames zien, als loerende roofvogels op een klip. Hier ishet ook, dat de Belangen wonen, die in deze tijd over oorlog en vredebeslissen.
Het valt nochtans niet mee om de aard van die belangen juist in teschatten, en hun werking te begrijpen, of om de gevolgen teoverzien. Zeer zeker, de koers van de staatspapieren en dediscontovoet zíjn een politieke thermometer; maar het zou eenvergissing zijn om te geloven dat die thermometer de vooruitgang kantonen van de ene of de andere grote vraag die de mensheid tegenwoordigbeweegt. Het stijgen en dalen van de koersen bewijst niet het stijgenof dalen van de liberalen of de reactionairen. Het gaat hem veeleerover de grotere, of juist de geringere hoop die men heeft; op depacificatie in Europa; op het instandhouden van de bestaande orde; of,liever nog, over de hoop dat alles, waar de terugbetaling van destaatsschuld van afhangt, bij het oude blijft.
En – bij al de bedenkingen die men kan hebben – in dit beperkteopzicht zijn beursspeculanten bewonderenswaardig. Niet gestoord doorenige overweging van geestelijke aard, richten zij al hun zinnen op deplatte feiten, en met de dierlijke zekerheid van de weerkikvors voelenzij aan of een bepaalde gebeurtenis, die er op het eerste gez